چکیده:
پدیدار شدن فناوریهای هوش مصنوعی تولیدی (Generative AI)، یکی از دگرگونیهای بنیادین در حوزه مدیریت اداری و بهویژه کارکردهای دبیرخانه و منشیگری ایجاد کرده است. این مقاله به بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول فرآیندهای متنی اداری، با تمرکز بر مزایای عملیاتی (کاهش هزینه و افزایش بهرهوری) و همچنین چالشهای حیاتی آن (امنیت دادهها و وابستگی بیش از حد) میپردازد. در نهایت، راهکارهایی برای مدیران منابع انسانی جهت استقرار مسئولانه و راهبردی این فناوری ارائه میشود.
مقدمه: طلوع یک همکار دیجیتال
وظایف سنتی دبیرخانه، از نگارش و ویرایش مکاتبات گرفته تا تنظیم گزارشها، همواره متکی بر زمان و دقت نیروی انسانی بوده است. با این حال، ظهور ابزارهای هوش مصنوعی مبتنی بر پردازش زبان طبیعی (NLP)، همچون چتبات های پیشرفته، این پارادایم را به کلی دگرگون کرده است. این فناوری دیگر یک ابزار کمکی ساده نیست، بلکه به یک «همکار دیجیتال» تبدیل شده که قادر است در کسری از ثانیه، متونی منسجم، عاری از خطاهای املایی و دستوری، و حتی همسو با لحن سازمانی تولید کند.
