محدودیتها و risks احتمالی
با وجود مزایای قابل توجه، تکیه صرف بر هوش مصنوعی میتواند آسیبزا باشد. دادههای مورد استفاده در این سیستمها عمدتاً از منابع بینالمللی و عموماً غربی استخراج میشوند که ممکن است با ارزشهای فرهنگی، الزامات بومی و شرایط خاص سازمانهای ایرانی تطابق کامل نداشته باشد.
از سوی دیگر، هوش مصنوعی در وضعیت کنونی فاقد قابلیت سنجش ویژگیهای انسانی همچون وفاداری، هوش هیجانی و خلاقیت است. هرچند در آینده و با توسعه فناوریهای ترکیبی، ممکن است این حوزهها نیز پوشش داده شوند.
تلفیق هوش مصنوعی و تحلیل انسانی
برای دستیابی به بهترین نتیجه، ترکیب هوش مصنوعی و قضاوت متخصصان منابع انسانی ضروری است. استفاده از دادههای عینی مانند سوابق شغلی، ابزارهای مورد استفاده متقاضی، تجربیات عملی و نتایج مصاحبههای ساختاریافته، همراه با خروجیهای هوش مصنوعی، میتواند منجر به تصمیمگیری دقیقتر و قابل اتکا شود.
جمعبندی
هوش مصنوعی به عنوان یک ابزار کمکی در فرآیند استخدام میتواند سرعت، دقت و عمق تحلیلها را افزایش دهد. با این حال، این فناوری در نهایت باید در خدمت تصمیمگیری نهایی متخصصان منابع انسانی قرار گیرد، نه جایگزین آنان.